Paardenbloemwortel
Ontdek paardenbloemwortel in capsules, tinctuur en losse thee. We leggen uit hoe extract en gedroogde wortel van elkaar verschillen, waar je op het etiket op let en hoe je het inneemt. Ook lees je wat realistisch is bij dagelijks gebruik.Lees verder →
Filters
Beschikbaarheid
Merk
Vorm
Dieet
Prijs
Paardenbloemwortel: vormen, extracten en waar je op let
Paardenbloemwortel is de wortel van de gewone paardenbloem, Taraxacum officinale. De wortel smaakt duidelijk bitter en wordt in Europa al eeuwen als thee gedronken. In supplementen kom je hem tegen als gedroogde wortel, poeder, capsule met poeder of extract, vloeibare tinctuur en geroosterde wortel als cafeïnevrije koffievervanger.
Blad en wortel zijn twee verschillende dingen
Op etiketten staat soms alleen "paardenbloem". Kijk dan naar het plantendeel. Radix betekent wortel, folium betekent blad. Je ziet ook de combinatie radix cum herba: wortel met blad. De bittere stoffen zitten vooral in de wortel. Wil je juist die, kies dan een product dat het plantendeel op het etiket noemt. Bij ons staat paardenbloemwortel tussen onze kruiden en planten, waar dat per product vermeld staat.
Poeder, extract of tinctuur: het verschil zit in de concentratie
Gedroogd poeder is de hele wortel, fijngemalen. Een extract is geconcentreerd. Op het etiket staat dan een verhouding zoals 4:1 of 10:1. Dat betekent dat er 4 of 10 gram gedroogde wortel nodig was voor 1 gram extract. Een hogere verhouding is niet automatisch beter, want het middel waarmee wordt geëxtraheerd bepaalt welke stoffen meekomen. Vergelijk daarom de hoeveelheid gedroogde wortel per dagdosering, niet alleen het aantal milligram in de capsule. Een vloeibare tinctuur doseer je met druppels, en je smaakt de bitterheid nog.
Kies de vorm die je volhoudt
Welke vorm past, hangt vooral af van je dagelijkse routine:
- Losse gedroogde wortel: je zet zelf thee en bepaalt de sterkte, maar het kost tijd.
- Geroosterde wortel: nootachtig van smaak en cafeïnevrij, populair als vervanger van koffie.
- Capsules: geen bittere smaak, een vaste dosering per dag, makkelijk mee te nemen.
- Tinctuur: flexibel te doseren, meestal op alcoholbasis en dus niet voor iedereen geschikt.
Paardenbloem groeit letterlijk overal, ook op vervuilde grond. Een wortel neemt op wat in de bodem zit. Herkomst weegt hier dus zwaarder dan bij een blad of een vrucht. We vragen daarom analyses op zware metalen en bestrijdingsmiddelen, en onafhankelijke labs controleren steekproeven uit batches.
Zo kiezen wij paardenbloemwortel
We letten in deze categorie op drie dingen: het plantendeel, de concentratie en de combinatie. We kiezen producten die "radix" duidelijk vermelden en die hun extractverhouding laten zien, zodat je echt kunt vergelijken. Bittere kruiden worden vaak gecombineerd met mariadistel of artisjok. Zulke combinaties nemen we alleen op als elke dosering ook los te verantwoorden is. We beloven geen wonderen: voor paardenbloem zijn er geen door EFSA goedgekeurde gezondheidsclaims, en dat zeggen we liever eerlijk dan vaag. Elk product gaat langs ons complianceteam en we kopen direct bij de merken. Lees hoe wij selecteren.
Paardenbloemwortel past bij mensen die bewust met bittere kruiden werken, bijvoorbeeld als thee voor het eten of als vast onderdeel van de dag. Verwacht geen effect dat je meteen voelt; zo werken kruiden zelden. Wie het een eerlijke kans wil geven, gebruikt het meestal twee tot drie weken consistent en kiest een vorm en smaak die vol te houden zijn. Zoek je een andere bittere plant met een lange Europese traditie, dan is artisjok een logische volgende stap.
Veelgestelde vragen
Het is de wortel van de gewone paardenbloem, Taraxacum officinale, dezelfde plant die je langs elke berm ziet staan. De wortel wordt meestal in de herfst geoogst, gedroogd en daarna gebroken, gemalen of geroosterd. Kenmerkend is de bittere smaak. In supplementen zie je de wortel als losse thee, poeder, capsule, extract of tinctuur. Het blad is een ander plantendeel met een andere samenstelling en een minder bittere smaak.













